Fantastyczne nowości grudnia
Korona przeznaczenia
Briata Catullus przybywa do Zachodniego Dworu z jasnym celem: odnaleźć mordercę, przechytrzyć łowców czarownic i chronić swoją księżniczkę. Szybko jednak okazuje się, że sytuacja jest znacznie gorsza, niż przewidywała. Chłodne, pełne niechęci powitanie ze strony dworskich fae to drobiazg w porównaniu z faktem, że wszyscy znają proroctwo zapowiadające jej przyszłą władzę. A ponieważ nikt nie ma ochoty, by Bri odebrała koronę prawowitemu królowi, traktują ją jak zagrożenie, które należy unieszkodliwić. Tymczasem łowcy czarownic tylko czekają na okazję, by dobrać się do królewskiej krwi — i Bri musi zrobić wszystko, by im na to nie pozwolić.
Dodatkowo księżniczka Abalina Thorne, pogrążona w żałobie po stracie matki, nie zamierza dzielić się żadnymi sekretami ani wpuszczać Bri do swojego świata. Zgadza się na ochronę tylko dlatego, że prosi ją o to jej kuzynka — i nic więcej.
Z czasem jednak, wraz ze wzrostem niebezpieczeństwa, obie zaczynają rozumieć, że wspólne działanie daje im przewagę, a Lina dostrzega, że Bri to jedna z nielicznych osób, których może być pewna. Bri natomiast pragnie udowodnić, że przepowiednia była błędna i że sama jest panią swojego losu. Nie może pozwolić, by czarująca uroda księżniczki odciągnęła ją od obowiązku — wobec niej samej, wobec Zachodniego Dworu i wobec przyszłości, którą zamierza wywalczyć.
Gwiezdny pył we krwi
Księżniczki Daphne, Beatriz i Sophronia od najmłodszych lat przygotowywano do jednego zadania: miały doprowadzić do upadku sąsiednich królestw. Ich matka, bezwzględna cesarzowa Margaraux z Bessemii, marzy o zjednoczeniu całej Vesterii pod swoim berłem, a córki stanowią zarówno jej najdoskonalszą broń, jak i starannie zaplanowaną przynętę. Jednak nawet ona nie jest w stanie ujarzmić przeznaczenia zapisanego w gwiazdach. Kiedy księżniczki trafiają do nowych królestw, stopniowo zaczynają podążać własnymi ścieżkami, co kompletnie – i tragicznie – wywraca do góry nogami cesarskie plany. Sophronia wybiera miłość, decyzję przypłacając życiem.
Daphne i Beatriz wstrząśnięte są wieścią o śmierci siostry. Oddzielone od siebie ogromną odległością oraz fałszem, którym karmi je matka, coraz wyraźniej dostrzegają, że ich cele przestają się pokrywać. Choć gwiazdy zapowiadają kolejne zguby, obie dopiero zaczynają pojmować prawdziwą potęgę, jaka w nich drzemie. Tymczasem cesarzowa Margaraux nie cofnie się przed niczym, by utrzymać córki pod swoją kontrolą — nawet jeśli miałoby to oznaczać ich ostateczne unicestwienie.
Fantasmagorie. Opowieści o umarłych
Duchy, nawiedzone obrazy i komnaty, w których lepiej nie spędzać nocy — to właśnie opowieści odsłaniające, jak krucha bywa bariera oddzielająca żywych od tych, którzy odeszli.
W chłodny, posępny dzień roku 1816, w willi położonej nad Jeziorem Genewskim, spotkała się grupa wybitnych angielskich twórców: George Byron, Percy Shelley, Mary Wollstonecraft Shelley, John William Polidori oraz Claire Clairmont. To wtedy lord Byron zaproponował, by każdy z obecnych stworzył własną historię o duchach. Pomysł ten zaowocował powstaniem Wampira autorstwa Polidoriego oraz Frankensteina Mary Shelley — dzieł, które dały początek nowoczesnej literaturze grozy.
Fantasmagorie to zbiór dziewięciu opowiadań niemieckich autorów, wypełnionych duchami i zjawiskami nadprzyrodzonymi, które potrafią wywołać prawdziwą gęsią skórkę. Książka przenosi czytelnika w mroczny świat tajemnic, grozy i niewytłumaczalnych zdarzeń, charakterystycznych dla literatury grozy XIX wieku.
W tomie znalazły się następujące opowiadania: Portrety przodków, Czarny pokój. Anegdota (Johann August Apel), Pokrewieństwo ze światem duchów, Głowa nieboszczyka, Martwa narzeczona, Duch zmarłego (Friedrich Laun), Burza (Sarah Elizabeth Utterson), Milcząca miłość (Johann Karl August Musäus) oraz Szara izba (Heinrich Clauren).
