Kontratak. Gniewni trzydziestoletni to opowieść w duchu rewolucyjnym, próbująca wyrwać młodych dorosłych z objęć marazmu. To osobista historia na subtelnym tle politycznym Korei, z którą utożsamić może się wielu czytelników.
FABUŁA
Bohaterką książki jest Ji-Hye, prawie trzydziestoletnia Koreanka, która wpadła w objęcia rutyny i marazmu. Mimo że Ji-Hye jest stażystką Akademii – odłamu słynnej firmy DM – na co dzień mierzy się z lękiem społecznym, brakiem satysfakcji, nudą i przewidywalnością. Mimo chęci zmiany i polepszenia swojej sytuacji, Ji-Hye tkwi w nieustannej biernocie.
Wszystko zmienia się, gdy do Akdemii dołącza nowy stażysta – miły i uczynny Gyu-ok. Swoją żwawością i duchem walki przyciąga uwagę Ji-Hye, która zaczyna pokonywać swoje wewnętrzne blokady i staje do walki z systemem.
![kontratak](https://writerat.pl/wp-content/uploads/2024/02/423619650_1141379310609091_2999463730595872956_n.jpg)
URODZONA W 1988
Główna bohaterka Kontrataku urodziła się w 1988.
Rok 1988 był dla Korei ważny z wielu powodów. W 1988 roku prezydentem Republiki Korei w wyniku pierwszych bezpośrednich od 16 lat wyborów został Roh Tae-Woo. Jego kampania opierała się na chwytliwym haśle „era zwyczajnych ludzi”, które miało zmniejszyć dystans między nim a obywatelami. To hasło stało się również hasłem przewodnim książki. Dająca się odczuć na każdej stronie „zwyczajność”, w miarę rozwijania się fabuły zostaje zastąpiona przez pragnienie znalezienia sensu życia i walkę z systemem.
Przeczytaj również: „Kim Jiyoung. Urodzona w 1982” – recenzja książki Cho Nam-joo
Mówi się, że lata 1984-1986 w Korei to okres, gdy protesty studenckie stanowiły stały element scenerii i, choć wydawać by się mogło, że po latach dyktatury i represji wobec obywateli, 1988 rok przyniesie Koreańczykom ulgę, to wcale tak nie było.
Nadal panuje niesprawiedliwość, a era zwyczajnych ludzi nadal nie nadeszła. Zamiast tego nastał świat, w którym trzeba z pochyloną głową podążać za ogólnymi trendami, a jednocześnie wołać o uwagę, krzyczeć, że jest się kimś innym, kimś szczególnym, wykorzystując przy tym wszelkie metody i środki. Tak się składa, że jestem jedną z tych osób, które właśnie w tym czasie zakończyły etap swojej młodości.
JI-HYE JAKO PRZEDSTAWSICIELKA POKOLENIA 880 000 WONÓW
Pokolenie „880 000 wonów” to termin używany w Korei Południowej, który odnosi się do młodych ludzi urodzonych w latach 80. XX wieku, którzy doświadczyli trudności ekonomicznych i społecznych w kraju. Nazwa pochodzi od kwoty 880 000 wonów, która była podstawowym wynagrodzeniem dla nowo zatrudnionych absolwentów uczelni w Korei Południowej w latach 80.
Pokolenie to, którego zresztą nasza główna bohaterka jest przedstawicielką, było świadkiem dynamicznego wzrostu gospodarczego Korei Południowej, jednak równocześnie doświadczyło także wyzwań związanych z konkurencyjnym rynkiem pracy, wzrostem kosztów życia oraz zwiększającymi się oczekiwaniami społecznymi.
Autorka umiejętnie wykreowała Ji-Hye na symbol ekonomicznych trudności i frustracji młodego pokolenia. Natomiast Gyu-oka przedstawiła jako reprezentanta aktywistów pokolenia „880 000 wonów”. To dzięki temu czytelnicy obserwują zmagania młodych dorosłych ze zmianami tradycyjnych norm społecznych i oczekiwań dotyczących edukacji, kariery zawodowej i życia osobistego. I choć ich małe „kontrataki” wobec systemu nie przynoszą wielu zmian społecznych, stają się one symbolem walki o lepszą dorosłość i przyszłość.
Przeczytaj również: „Gdybym miała twoją twarz” – brutalne standardy piękna w Korei
PODSUMOWANIE
Kontratak. Gniewni trzydziestoletni autorstwa Won-Pyung Sohn opowiada o trudnościach życiowych i procesie dojrzewania, ukazując zwykłe, codzienne życie trzydziestolatka. Książka jest spokojną historią, która przypomina nam, że nasze życie składa się zarówno z sukcesów, jak i porażek, a w naszych problemach nie jesteśmy sami. Najważniejszym przesłaniem, które można wyciągnąć z tej powieści, jest to, że czasami koniec może być początkiem czegoś nowego i lepszego. Warto jest podejmować małe „kontrataki”, nawet jeśli miałby nic one w naszym życiu nie zmienić.
Mnie ta książka bardzo się podobała, choć nie była aż tak wyjątkowa, jak inne, które czytałam. W swojej prostocie jednak ukazuje wiele ważnych aspektów, które mogą być inspiracją dla dorosłości idealnej, której każdy z nas poszukuje.
Jesteś ciekawy innych dzieł autorki Won-Pyung Sohn? Przeczytaj recenzję Almond!