Strona głównaLiteratura„Poproś jeszcze raz” – o dramacie tuż obok nas

„Poproś jeszcze raz” – o dramacie tuż obok nas

Są takie książki, których odłożenie choć na chwilę skutkuje ogromnymi wyrzutami sumienia i niedosytem. Chcemy czytać je o każdej porze w każdym miejscu. Poproś jeszcze raz Mary Beth Keane jest właśnie jedną z takich książek.

Dwa różne, choć podobne światy

Poproś jeszcze raz relacjonuje życie dwóch rodzin żyjących po sąsiedzku. Francisa i Briana nie łączy jedynie podobny adres zamieszkania – mężczyźni byli partnerami podczas służby w nowojorskiej policji. Pomimo różnych perypetii nadal odnajdują wspólny język.

Inaczej jest z Leną i Anną. Ciężko im się dogadać, pomimo tego, że ich mężowie razem pracują i mieszkają na tej samej ulicy. Anna jest dość wyniosła i zamknięta; nawet ciepła i przyjacielska Lena musiała w końcu poddać się dystansowi sąsiadki.

Po powieści obyczajowej spodziewamy się złożonych relacji rodzinnych i dramatów odgrywających się za zamkniętymi drzwiami. Poproś jeszcze raz to książka, w której romantyzm i ta obyczajowość się równoważą. Powieść nie skupia się na jednym wątku; przedstawia kilka punktów widzenia, łącząc wszystko w logiczną całość. Romantyczna relacja dwojga bohaterów nie przytłacza, choć z pewnością prowadzi łańcuch przyczynowo-skutkowy historii.

O tym się nie mówi

Mary Beth Keane  szeroko opisuje także temat chorób psychicznych, alkoholizmu czy traumy, sprawnie przechodząc od jednego problemu do drugiego. Książka szczerze i bezkompromisowo omawia bolączki dzisiejszego świata.

W Poproś jeszcze raz jesteśmy świadkami rodzinnych dramatów, które — choć początkowo nie są zauważalne — rzucają cień na życie bohaterów. Autorka wniknęła w psychologię Anny, prowokatorki całego biegu wydarzeń, która stała się jedną z najbardziej barwnych postaci w całej historii. I chociaż bohaterka była jedną z najlepiej wykreowanych, łatwo zauważyć, że Keane nie wykorzystała całego jej potencjału.

Najbardziej interesującym wątkiem okazał się ten poświęcony Peterowi, synowi Anny, i Kate — córce Leny. Przewija się równie często co pozostałe, a relacja bohaterów rozwija się dość przekonująco. Granica między dziecięcą sympatią, a poważną, niemal dorosłą miłością jest wyraźna. Obserwowanie rozwoju postaci na przestrzeni lat jest interesujące i pozwala się zżyć z nimi.

To, co najbardziej przyciąga w Poproś jeszcze raz, to oczekiwanie. Niepokojące oczekiwanie na kolejny dramat Gleesonów i Stanhope’ów. Świadomość, że już za chwilę wydarzy się coś, co zaważy na życiu obydwu rodzin i relacji młodych Kate i Petera jest niczym oczekiwanie na nową część filmu czy próbowanie nowego smaku kawy.

Obserwowanie perypetii sąsiadów przez kolejne lata sprawia, że ich wybory stają się dla czytelnika jaśniejsze, a kolejne ciągi wydarzeń bardziej spójne.

Trudny język Mary Beth Keane sprawia, że na początku można się zgubić. Wraz z dalszą lekturą staje się on bardziej przystępny i o wiele łatwiej się przyswaja fabułę. Liczne dygresje mają pokazać szerszy kontekst i problem społeczny przedstawiony w opowieści i pozwolić czytelnikowi zrozumieć, z czym się zmagają bohaterowie każdego dnia. Nie ma tu miejsca na domysły i nadinterpretacje. Autorka ukazała silne działanie mechanizmu rodzinnego: poszczególni bohaterowie wolą coś przemilczeć, puścić w zapomnienie i nie opowiadać o tym, co się dzieje za drzwiami domu z obawy przed tym, jak zareaguje otoczenie.

Poproś jeszcze raz to historia o trudnych relacjach rodzinnych i traumach, które przeżywamy nierzadko z winy najbliższych. Pozycja zdecydowanie dla ludzi o mocnych nerwach!

Jeśli interesują cię inne książki Wydawnictwa Agora, zapraszamy do lektury Lubomir Tomaszewski. Portret w płomieniach.

Polecane recenzje

Halszka Witkowska o samobójstwie w książce „Życie mimo wszystko”

Życie mimo wszystko. Rozmowy o samobójstwie to przejmujący wywiad z Halszką Witkowską przeprowadzony przez...

„Ptaszek w klatce” – recenzja książki Katarzyny Żwirełło

W kwietniu tego roku mieliśmy przyjemność objąć patronatem nową powieść Katarzyny Żwirełło. Nie minęło...

„Urokliwe koszmary” – Czym zaskoczy nas Igor Adamczyk?

Igor Adamczyk nie zatrzymuje się nawet na chwilę. Niemal dziewięć miesięcy po premierze Fabryki Strachu z...
Wiktoria Pietrzak
Wiktoria Pietrzak
mortuis non mentior

Zostaw komentarz

Wprowadź swój komentarz
Wprowadź swoje imię

Kryteria oceny książki

Bohaterowie
8
Fabuła
9
Klimat
9
Język
7
Okładka
9
Zakończenie
9
Są takie książki, których odłożenie choć na chwilę skutkuje ogromnymi wyrzutami sumienia i niedosytem. Chcemy czytać je o każdej porze w każdym miejscu. Poproś jeszcze raz Mary Beth Keane jest właśnie jedną z takich książek.Dwa różne, choć podobne światy Poproś jeszcze raz relacjonuje życie dwóch...„Poproś jeszcze raz” – o dramacie tuż obok nas