- Reklama -

Recenzja opowiadania „Królowa Diamentowego Księżyca” autorstwa minionek_chce_banana

W Gredanii nastały ciężkie czasy. Tyran zasiada na tronie, mieszkańcy królestwa głodują, a przepowiednia zaczyna się spełniać. Wilczyca, która dotychczas żyła tylko w legendach i bajkach dla dzieci, przyszła aby odebrać władzę Aleksandrowi i przywrócić porządek w państwie.

Opis opowiadania Królowa Diamentowego Księżyca autorstwa minionek_chce_banana:

Przepowiednie to ciekawe zjawisko. Z jednej strony uparcie chcemy wierzyć w to, że mamy kontrolę nad własnym życiem i losem, a z drugiej strony skądś się one biorą i nie raz udowadniają swoją prawdziwość.
Podobno źli królowie, piękni książęta i kobiety walczące o losy świata to jedynie bajki opowiadane dzieciom na dobranoc.
A gdyby te bajki okazały się być prawdziwe?
Z jednym tylko minusem: nasz książę nie chciałby uratować swej pięknej kobiety, ale ją schytwać i zabić….

Treść:

Na początku opowiadania poznajemy Edwarda, łowcę z słabością do alkoholu. Dostaje on za zadanie zabić wilczycę, która grasuje w pobliskich lasach. Mężczyzna wyruszając do boru nie spodziewa się, że zamiast groźnego wilka, spotka delikatną kobietę, która będzie potrzebować jego pomocy.

Moja opinia – właściwa recenzja:

Uważam, że historia jest interesująca.  Bohaterowie nie są wyidealizowani, co często pojawia się w wattpadowych opowiadaniach. Każda z postaci ma jakieś zalety i wady, co sprawia, że z zainteresowaniem śledzimy ich losy. Autorka stworzyła interesujący świat, w którym bohaterowie zmagają się z przeróżnymi problemami, zaczynając od słabości, ciągnąc przez alkohol, kończąc na rządach tyrana.

Fabuła rozwija się w ciekawym kierunku, ruchy postaci nie zawsze są przewidywalne. Intrygi fantastycznie wpasowują się w całość historii. Dialogi nie są sztywne, co również często zdarza się w innych opowiadaniach.

Bardzo spodobały mi się myśli postaci włączone w opisy. Niektóre z nich były zabawne, natomiast inne potrafiły skłonić do przemyśleń.

My kobiety, mamy obowiązek wychodzenia z problemów bez szwanku. Z wypiętą piersią podążaj do przodu nawet jakby walił się świat.

Części są dość krótkie, ale za to minionek_chce_banana wstawia regularnie rozdziały. Po całości możemy zauważyć, że autorka dopiero zaczyna swoją przygodę z pisaniem. Śmiało mogę powiedzieć, że z rozdziału na rozdział jest coraz lepiej. Widać, że minionek_chce_banana czerpie przyjemność z pisania i czuje się w tym swobodnie. Jedyne co mogę zarzucić autorce to to, że brakuje czasami drobnych, nieco dokładniejszych opisów, które mogłyby lepiej wpłynąć na wyobrażenie sobie danej sceny.

Podsumowanie

Minionek_chce_banana stworzyła ciekawy świat z oryginalnymi postaciami. Opowiadanie jest pisane łatwym językiem, ale to tylko dodaje uroku całej historii. W każdym razie – bardzo ciekawa pozycja.


Recenzja opowiadania o grupce osób zmagających się z chorobami psychicznymi.

- Reklama -

Zostaw komentarz

Wprowadź swój komentarz
Wprowadź swoje imię